«ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ», του Horace McCoy
Μετάφραση, διασκευή: Δημήτρης Καρατζιάς – Μάνος Αντωνιάδης
Σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Καρατζιάς
Πρωτότυπη μουσική – Ηχητικό τοπίο – Τραγούδια – Στίχοι: Μάνος Αντωνιάδης
Σκηνικά – Κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης
Σχεδιασμός φωτισμών: Βαγγέλης Μούντριχας – Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου
Χορογράφος: Ναταλία Βαγενά
Φωτογραφίες promotion: Νίκος Ζαχαρόπουλος
Βοηθός Φωτογράφου: Όλγα Ανδιάρη
Φωτογραφίες παράστασης: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Αφίσα: Γιάννης Κεντρωτάς
Trailer: “ORKI Productions”
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Λάμπρος Τζώρας, Ελένη Μαζνώκη
Κατασκευή μάσκας: Ελένη Σουμή
Μοδίστρα: Trungel -Nagy Mònika
Εκτυπώσεις – Στάμπες: “NtsPrints”
Πρόγραμμα παράστασης – κείμενο: Εκδόσεις «Αιγόκερως»
Επικοινωνία – Προώθηση παράστασης: Νταίζη Λεμπέση
Οργάνωση παραγωγής: Δήμητρα Γεωργοπούλου
Παραγωγή: “ΤΕΑΜ VAULT ΑΜΚΕ”
Ερμηνείες: Νίκος Ιωαννίδης, Γιώργος Σεϊταρίδης, Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη, Ορνέλα Λούτη, Δήμητρα Κολλά, Νικόλας Μπράβος, Στέφανος Κακαβούλης, Χριστίνα Σαμπανίκου, Σωτήρης Μεντζέλος, Αντώνης Αντωνίου, Θάνος Κρομμύδας, Αγάπη Παπαθανασιάδου, Ευάγγελος – Ανδρέας Εμμανουήλ, Όλγα Θανασιά, Αλεξάνδρα Γαϊδατζή, Παρασκευή Αλίρη και η Γιάννα Σταυράκη.
Θερμές ευχαριστήριες για την πολύτιμη βοήθεια τους στους: Βίκυ Σδούγκου (Βεστιάριο Gardaroba), Γιάννη Οικονομίδη (παντομίμα), Γιώργο Νικολαΐδη (κομμώσεις), Κατερίνα Καρατζιά (μακιγιάζ), Κωνσταντίνο Θεοδωρακάκη (παρασκήνιο).
Ο Δημήτρης Καρατζιάς και ο Μάνος Αντωνιάδης μεταφέρουν στη σκηνή, τη βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, συγκλονιστική νουβέλα του Horace McCoy «ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ» (They Shoot Horses, Don’t They?).
Το “They Shoot Horses, Don’t They?” έγινε ταινία το 1969, με σκηνοθεσία του Sydney Pollack και πρωταγωνιστές τους: Jane Fonda, Gin Young, Michael Sarrazin, Susannah York κ.ά. Απολογισμός: 25 υποψηφιότητες και 11 βραβεία στα Oscar, Bafta, Golden Globes κ.α.
Παγκόσμια οικονομική ύφεση (1929 – 1939). Στις ΗΠΑ ήταν μια περίοδος βαθιάς οικονομικής κρίσης, που ξεκίνησε με το χρηματιστηριακό κραχ του 1929, προκαλώντας κλείσιμο επιχειρήσεων, υψηλά ποσοστά ανεργίας, χρεοκοπίες τραπεζών, δραματική πτώση της παραγωγής και μεγάλη φτώχεια.
Στα χρόνια εκείνα, ορισμένοι επιτήδειοι, εκμεταλλευόμενοι τις συνθήκες, έστησαν πρωτότυπες κερδοφόρες επιχειρήσεις. Μία από αυτές υπήρξαν και οι μαραθώνιοι χορού.
Στην παράσταση, όπως διασκεύασαν το ομώνυμο έργο του Χόρας Μακκόι, ο Δημήτρης Καρατζιάς και ο Μάνος Αντωνιάδης, παρακολουθούμε έναν τέτοιον διαγωνισμό, με έπαθλο 1.500 δολάρια Οι συμμετέχοντες χορευτές δικαιούνταν δωρεάν διαμονή και διατροφή και μια υποτυπώδη περίθαλψη, παροχές που ήταν απαραίτητες για πολλούς άπορους νέους.
Τη δεκαετία του 1920, οι μαραθώνιοι χορού ήταν μια συνήθεια, στον χώρο της ψυχαγωγίας. Οι άνθρωποι έψαχναν ευκαιρία να ξεχωρίσουν, σπάζοντας πάσης φύσης ρεκόρ. Οι ευκατάστατοι θεατές, μη έχοντας άλλους τρόπους διασκέδασης, πλήρωναν εισιτήριο, για να παρακολουθήσουν τέτοια θεάματα, που συνδύαζαν: μουσική, τραγούδια, χορό και θέατρο, όπου οι διαγωνιζόμενοι έφταναν στα όρια κατάρρευσης ή και θανάτου.
Εμβληματικό έργο εποχής, που έγινε δημοφιλές από την ομώνυμη ταινία, σε μια εξαιρετική παράσταση, όπως το μετέφρασαν και το διασκεύασαν για το Θέατρο ο Δημήτρης Καρατζιάς και ο Μάνος Αντωνιάδης. Οι δυο συνεργάτες ευτύχησαν να κερδίσουν το μεγάλο στοίχημα, μεταφέροντας στη σκηνή ένα πολυπρόσωπο έργο, 17 ηθοποιών, με τους περισσότερους εξ αυτών να αποτελούν τα ζευγάρια των διαγωνιζόμενων. Ο Δημήτρης Καρατζιάς σκηνοθέτησε με ευφάνταστο τρόπο και ο Μάνος Αντωνιάδης έντυσε με τις εξαίσιες μουσικές εποχής και τα ανάλογα τραγούδια το αξιοθαύμαστο εγχείρημα, που περιέχει και την τεχνική θέατρο μέσα στο θέατρο. Στο τελικό αποτέλεσμα συνέβαλαν οι άξιοι συνεργάτες τους: Ο Γιώργος Λυντζέρης με τα ωραία κοστούμια και τον ρεαλιστικό σκηνικό χώρο του. Ο Βαγγέλης Μούντριχας και η Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου σχεδιάζοντας τους υποβλητικούς φωτισμούς και η Ναταλία Βαγενά με τις εμπνευσμένες χορογραφίες της. Βοηθοί Σκηνοθέτη ο Λάμπρος Τζώρας και η Ελένη Μαζνώκη.
Οι θαυμάσιες ερμηνείες των ηθοποιών: Νίκου Ιωαννίδη, Γιώργου Σεϊταρίδη, Τριανταφυλλιάς Ταμπαλιάκη, Ορνέλας Λούτη, Δήμητρας Κολλά, Νικόλα Μπράβου, Στέφανου Κακαβούλη, Χριστίνας Σαμπανίκου, Σωτήρη Μεντζέλου, Αντώνη Αντωνίου, Θάνου Κρομμύδα, Αγάπης Παπαθανασιάδου, Ευάγγελου – Ανδρέα Εμμανουήλ, Όλγας Θανασιά, Αλεξάνδρας Γαϊδατζή, Παρασκευής Αλίρη και Γιάννας Σταυράκη, απογειώνουν την παράσταση, μεταδίδοντας το δραματικό ρίγος και πολλά άλλα συναισθήματα, αναλόγως της στιγμής. Τα όσα διαδραματίζονται, επί σκηνής, χαρακτηρίζονται από: ένταση, κυνισμό, πάθος, εξάντληση, απογοήτευση, προδοσία… αλλά και τρυφερότητα, αγάπη, αφοσίωση…
Θερμά συγχαρητήρια, όπως θερμά και παρατεταμένα υπήρξαν και τα χειροκροτήματα των θεατών, συνοδευόμενα από ζωηρές επευφημίες.
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 150′ (με 10΄ διάλειμμα)
Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20:30
Θέατρο «Έν Άθήναις»
Ιάκχου 19, Γκάζι, 11854 Αθήνα
Σταθμός Μετρό: «Κεραμεικός»
Email: vaultvotanikos@gmail.com
FB page: https://www.facebook.com/profile.php?id=61553558113914
Instagram: https://www.instagram.com/en_athines_theatro/
Πληροφορίες (11:00 – 14:00 & 17:00 – 21:00): 213 0356472, 6951832070
Προπώληση More.com: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/skotonoun-ta-aloga-otan-gerasoun/
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: Γενική είσοδος: 18 ευρώ
Μειωμένο Εισιτήριο**: 15 ευρώ (Φοιτητές / Σπουδαστές / Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων / ΑμΕΑ /Άνω των 65 ετών / Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας)
** Τα μειωμένα εισιτήρια διατίθενται μόνο στο ταμείο του θεάτρου μετά από επίδειξη ανάλογου δικαιολογητικού.
*Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ (σκληρό λεξιλόγιο, γυμνό, σκηνές βίας & σεξ).
*ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ.
Νίκος Μπατσικανής, ποιητής, συγγραφέας, κριτικός Θεάτρου,
μέλος τής Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών
Χόρας Στάνλεϊ ΜακΚόι (1897 – 1955): Αμερικανός συγγραφέας, του οποίου οι περισσότερες σκληρές ιστορίες διαδραματίζονταν κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης. Το πιο γνωστό του μυθιστόρημα είναι «Πυροβολούν άλογα, έτσι δεν είναι;» (1935), το οποίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με το ίδιο όνομα το 1969.
Ο ΜακΚόι γεννήθηκε στο Πέγκραμ του Τενεσί. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στην Αεροπορία του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών. Τραυματίστηκε και τιμήθηκε με το “Croix de Guerre” για ηρωισμό από την κυβέρνηση της Γαλλίας.
Από το 1919 έως το 1930 εργάστηκε ως αθλητικός συντάκτης για την εφημερίδα “Dallas Journal” στο Τέξας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 άρχισε να δημοσιεύει ιστορίες σε διάφορα περιοδικά μυστηρίου.
Έπαιξε ως ηθοποιός στο “Dallas Little Theater”. Είχε έναν εξέχοντα ρόλο στην ταινία «Ο νεότερος» του Philip Barry. Η ερμηνεία του ήταν αρκετά καλή, ώστε να επιλεγεί για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στις ταινίες «Liliom» (1928) του Molnár και « They Knew What They Wanted» (1929) του Sidney Howard.
Όταν ο Όλιβερ Χίνσντελ, διευθυντής του Ντάλας Λιτλ Θέατρου από το 1923 έως το 1931, προσλήφθηκε ως προπονητής υποκριτικής για την MGM , ο ΜακΚόι τον ακολούθησε στο Χόλιγουντ για να γίνει ηθοποιός του κινηματογράφου. Εμφανίστηκε σε μια ταινία μικρού μήκους, το “The Hollywood Handicap” (1932), και στη συνέχεια ασχολήθηκε με τη συγγραφή σεναρίων.
Το 1948, ο McCoy δημοσίευσε το σκληροτράχηλο κλασικό μυθιστόρημα “Kiss Tomorrow Goodbye”. Η ιστορία μεταφέρθηκε σε ταινία με τον James Cagney.
Στο Χόλιγουντ, ο ΜακΚόι έγραψε γουέστερν, αστυνομικά μελοδράματα και άλλες ταινίες για διάφορα στούντιο. Ο ΜακΚόι συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως οι: Χένρι Χάθαγουεϊ , Ραούλ Γουόλς και Νίκολας Ρέι. Υπήρξε βοηθός σεναριογράφου, χωρίς να αναφέρεται, για την ταινία “King Kong” (1933
Η ταινία “Bad for Other” (Κακός ο ένας για τον άλλον, 1953), για την οποία ο McCoy έλαβε πίστωση σεναρίου από κοινού (με τον Irving Wallace), βασίστηκε στο μυθιστόρημά του Scalpel (1952).
Ο ΜακΚόι ήταν παντρεμένος με την Έλεν Βίνμοντ ΜακΚόι, με την οποία απέκτησε δύο γιους και μια κόρη. Πέθανε στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια από καρδιακή προσβολή.
Μυθιστορήματα: «Πυροβολούν άλογα, έτσι δεν είναι;» (1935), «Χωρίς τσέπες σε μια σινδόνη» (1937, αναθεωρημένο το 1948), «Έπρεπε να είχα μείνει σπίτι» (1938), «Φιλί Αύριο Αντίο» (1948), «Νυστέρι» (1952), «Η Πόλη της Διαφθοράς» (ημιτελές· ολοκληρώθηκε από άγνωστο συγγραφέα και δημοσιεύτηκε το 1959)
Ιστορίες Ντετέκτιβ All-Star: «Δύο Έξυπνοι Τύποι» (1931)
Μαύρη μάσκα: «Ο Άνθρωπος-Διάβολος» (1927), «Βρώμικη Δουλειά» (1929), «Οι θετοί γιοι της κόλασης» (1929), «Αποστάτες του Ρίο» (1929), «Το Μικρό Μαύρο Βιβλίο» (1930), «Ο παγετός ταξιδεύει μόνος» (1930), «Κάπου στο Μεξικό» (1930), «Οι Οπλοπωλητές» (1930), «Η Γροθιά με ταχυδρομείο» (1930), «Με το κεφάλι στην κόλαση» (1931), “The Mopper Up” (1931), «Το Μονοπάτι προς τους Τροπικούς» (1932), «Ο Χρυσός Κανόνας» (1932), «Δολοφονία κατά λάθος» (1932), «Φτερά πάνω από το Τέξας» (1932), «Πτήση κατά την ανατολή του ηλίου» (1934), «Κάποιος πρέπει να πεθάνει» (1934)
Περιοδικό Detective-Dragnet: «Ο δολοφόνος του δολοφόνου» (1930), «Σοκάκι του Θανάτου» (1931), «Τρομερό τέρας της δικαιοσύνης» (1931)
Ιστορίες Ντετέκτιβ Δράσης: «Νυχτερινό Κλαμπ» (1931)
Ιστορίες Ανδρών: «Ζήτημα τιμής» (1931)
Ντετέκτιβ Νικελίου: «Παγιδευμένοι από το ασήμι» (1933)
Δημοφιλής Μυθοπλασία: «Βόμβες για τον Στρατηγό» (1932)
(Βικιπαίδεια, απόσπασμα)
