«Τα άσπρα άλογα», του Henrik Ibsen
Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία: Βαλεντίνη Λουρμπά
Ενδυματολόγος: Τίσσα Βασιλάκη
Μουσική επιμέλεια: Νίκος Ανδρουλάκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Αφροδίτη – Μαριάμ Κορακιανίτη
Διοικητικός: Λήδα Χατζηδημητρίου
Φωτογραφία: Νίκος Κωνσταντόπουλος
Βίντεο: Τίσσα Βασιλακη
Ερμηνείες (με αλφαβητική σειρά): Βασίλης Ασημάκης, Χρίστος Γεωργίου, Μαρία Μαραγκουδάκη, Μάνος Χατζηγεωργίου, Λήδα Χατζηδημητρίου
Από το Δελτίο Τύπου της παράστασης: [ «Άσπρα άλογα» ήταν ο τίτλος με τον οποίον πρωτο-εκδόθηκε το αριστουργηματικό τούτο δράμα. Σε μεταγενέστερες εκδόσεις μπήκε ο τίτλος «Ρόσμερσχολμ». Ο πύργος των Ρόσμερ, το «Ρόσμερσχολμ», κουβαλάει το σκοτάδι και το βάρος μιας οικογένειας συντηρητικών που θέλει να ελέγχει τα πάντα. Ένας πάστορας, τελευταίος απόγονος των Ρόσμερ, ο οποίος αποστάτησε από την Εκκλησία, και η χαμένη σύζυγός του. Μια δαιμονική γυναίκα που μένει μαζί του, τον φροντίζει και τον εμπνέει να σκέφτεται και να ζει ελεύθερα. Το παλιό συγκρούεται με το νέο. Ένας έρωτας γεννιέται, ένα πάθος παραμένει ανεκπλήρωτο και ένας θάνατος είναι αξεδιάλυτος ].
«Τα άσπρα άλογα» του έργου είναι μια δοξασία των χωρικών να πιστεύουν στα φαντάσματα των νεκρών, που εμφανίζονται στα βάθη της χαράδρας του τόπου, όπου ο συγγραφέας τοποθετεί τους ήρωές του.
Το έργο, γραμμένο στα 1886, που διαδραματίζεται στο παλιό αρχοντικό μιας επαρχίας στα φιόρδ της δυτικής Νορβηγίας, φωτίζει τα θέματα που απασχόλησαν τον συγγραφέα, ο οποίος ανιχνεύει τα αυστηρά κοινωνικά ήθη της εποχής και τις πολιτικές απόψεις της πολύ μακρινής, για εμάς, χώρας του, φέρνοντάς τα στην επιφάνεια. Το ζευγάρι των δύο πρωταγωνιστών, ο πρώην πάστορας και η συγκάτοικός του, ενώνονται προς στιγμή, από την ανάγκη για ανθρώπινη επαφή και μεταξύ τους αγάπη, αλλά οδηγούνται στην αυτοκτονία. Η πράξη αυτή συμβαίνει λόγω των ενοχών που κουβαλούν μέσα τους, μετά τις αποκαλύψεις της κοπέλας, που επεξηγούν την αυτοκτονία της συζύγου του πάστορα, αποκαλύψεις που δεν αναφέρω, για να είναι η υπόθεση ενδιαφέρουσα και στους μελλοντικούς θεατές. Οι άλλοι τέσσερις ήρωες, εντελώς διαφορετικού χαρακτήρα και ψυχοσύνθεσης, λειτουργούν ως «ανάχωμα» στα σχέδια τους, αλλά αυτό δεν αποτρέπει τον χαμό του ερωτικού ζευγαριού.
Η Βαλεντίνη Λουρμπά, με τη σκηνοθεσία της, ανέδειξε το κλασικό έργο και την ατμόσφαιρα της εποχής, στην ωραία μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ. Βοηθός σκηνοθέτη η Αφροδίτη – Μαριάμ Κορακιανίτη. Πολύ όμορφα τα κοστούμια εποχής από την ενδυματολόγο Τίσσα Βασιλάκη, εξίσου όμορφη και η μουσική επιμέλεια του Νίκου Ανδρουλάκη, στοιχεία που συνέτειναν στο καλό αποτέλεσμα.
Υποδειγματικές οι ερμηνείες των ηθοποιών, ιδιαιτέρως των παλαιότερων και έμπειρων: Μάνου Χατζηγεωργίου, Χρίστου Γεωργίου, Μαρίας Μαραγκουδάκη, με το ζευγάρι των νεότερων: Λήδα Χατζηδημητρίου και Βασίλη Ασημάκη, να τους πλαισιώνει. Οι θεατές καταχειροκρότησαν όλους τους συντελεστές, στο τέλος της παράστασης.
Διάρκεια: 1 ώρα και 55΄ λεπτά
Παρασκευή και Σάββατο: 9 μ.μ. και Κυριακή: 7μ.μ.
Θέατρο Τέχνης «Εκάτη»
Εκάτης 11, Αθήνα 113 64 (πλησίον Πλατείας Κυψέλης)
Τηλέφωνο: 210 6401931
Email: theatro.ekati@gmail.com
Πρόσβαση: τρόλεϊ 2 και 4 (στάση «Αίγλης») – λεωφορείο 035 (στάση «Πλατεία Κυψέλης»)
Εισιτήρια: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/ta-aspra-aloga-rosmersxolm/
και: https://www.ticketplus.gr/event/ta-aspra-aloga-rosmerscholm/
Τιμές εισιτηρίων: 13 Ευρώ – 11 Ευρώ (άνεργοι – φοιτητές – ΑΜΕΑ)
Νίκος Μπατσικανής, ποιητής, συγγραφέας, κριτικός Θεάτρου,
μέλος τής Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών
Ερρίκος Ίψεν (Henrik Ibsen, 1828 – 1906): Νορβηγός θεατρικός συγγραφέας, ποιητής, σκηνοθέτης και ηθοποιός. Υπήρξε εκπρόσωπος του νατουραλισμού και δημιουργός του σύγχρονου ρεαλιστικού Θεάτρου («Πατέρας του Ρεαλισμού»).
Στα 15 του χρόνια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο, λόγω οικονομικών δυσκολιών. Προσπάθησε να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο, απέτυχε κι άρχισε να γράφει σε εφημερίδες. Μετέπειτα εργάστηκε σε θέατρο, συμμετέχοντας σε πολλές παραγωγές ως συγγραφέας και σκηνοθέτης. Το 1858 επέστρεψε στη Χριστιανία (Christiania ή Kristiania, παλιά ονομασία του Όσλο – Oslo) κι έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής στο Θέατρο της Χριστιανίας. Το 1864 εγκατέλειψε για άλλη μια φορά τη Χριστιανία και ταξίδεψε στην Ιταλία και στη Γερμανία. Μετά από 27 χρόνια γύρισε στην πατρίδα του, ως καταξιωμένος καλλιτέχνης.
Τα πιο σημαντικά θεατρικά του έργα: «Μπραντ» (1866), «Πέερ Γκυντ» (1867), «Ο Αυτοκράτορας και ο Γαλιλαίος» (1873), «Τα Στηρίγματα της Κοινωνίας» (1877), «Το κουκλόσπιτο» (1879), «Βρικόλακες» (1881), «Αγριόπαπια» (1884), «Έντα Γκάμπλερ» (1890) και «Όταν Ξυπνήσουμε Ανάμεσα στους Νεκρούς» (1899), το οποίο ήταν και το τελευταίο του έργο.
Ο Ίψεν πέθανε το 1906, αφού υπέστη μια σειρά από εγκεφαλικά επεισόδια. Είχε προταθεί για Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1902, το 1903 και το 1904.
Προς τιμήν του, η νορβηγική κυβέρνηση θεσμοθέτησε το 1986 το «Νορβηγικό Βραβείο Ίψεν», το οποίο απονέμεται σε θεατρικούς συγγραφείς κι έχει σκοπό την προώθηση του νορβηγικού δράματος. Το 2008 θεσμοθετήθηκε το «Διεθνές Βραβείο Ίψεν» και απονέμεται σε πρόσωπο, ίδρυμα ή οργανισμό που καινοτομεί στον χώρο της θεατρικής τέχνης.
Πηγή: https://www.unstage.gr/sintelestes/Errikos-Ipsen
