Το «Γκαλά Ροσσίνι»

172

Στα πλαίσια του προγράμματος υπο τον τίτλο «Tempo forte» που οργανώνει η Πρεσβεία της Ιταλίας στην Ελλάδα, με την συνεργασία των Υπουργείων Πολιτισμού Ελλάδος και Ιταλίας, η Εθνική Λυρική Σκηνή υπο την αιγίδα της Α.Ε. Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλοπούλου,οργάνωσε Γκαλά τιμώντας τα 150 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Ιταλού συνθέτη Τζοακίνο Ροσσίνι(1792-1868).

Το Γκαλά,όπως και οι εισπράξεις του,  αφιερώθηκαν στα θύματα του προσφάτου εμπρησμού της Ανατολικής Αττικής.

Ο δημιουργός και επικεφαλής του «Φεστιβάλ Οπερας Ροσσίνι» Τζανφράνκο Μαριόττι στο Πέζαρο, γενέτειρα του  συνθέτη, δηλώνει ότι ο Ροσσίνι έχοντας φθάσει στο μέσον της ζωής του και στο ζενίθ της επιτυχίας του,  επαυσε να συνθέτει όπερες σε σημείο ώστε στα τελευταία τριανταεννέα χρόνια του,να συνθέτει μόνον τραγούδια και εκκλησιαστική μουσική. Ταυτόχρονα, οι μεταβαλλόμενες προτιμήσεις του κοινού σε συνδυασμό με την επιτυχία της νέας εποχής του ρομαντισμού,  οδήγησαν τις όπερές του γρήγορα σε αφάνεια.

Από τον κατάλογο των συνολικών έργων του εξαιρείται βέβαια ο «Κουρέας της Σεβίλλης» που την διαχρονικότητά του οφείλει  στις υπέροχες και γνωστές σε όλον τον κόσμο μελωδίες του ώστε να θεωρείται το κορυφαίο έργο του.

Σήμερα, οι εορτασμοί για τα 150 χρόνια από τον θάνατο του Ροσσίνι, αποτελούν ένα νέο πεδίο δράσεως, στην προσπάθεια της διεθνούς γνώσεως και αναγνωρίσεως όλων των έργων του μεγάλου συνθέτη.

Το Γκαλά που παρακολουθήσαμε από την Λυρική Σκηνή,με τον Ιταλό μαέστρο Σεμπαστιάνο Ρόλλι στο πόντιουμ, αντιληφθήκαμε ότι θα μπορούσε να προετοιμασθεί καλύτερα κυρίως ως προς την διανομή του προγράμματος σε σχέση με τους τραγουδιστάς. Η σοβαρότερη αιτία, ήταν ότι η μετάκληση της τελευταίας στιγμής  του τενόρου Χουάν Σάντσο στην θέση του Βασίλη Καβάγια και του πολύ μικροτέρας εμβέλειας του βαρυτόνου Πάολο Μπορντόνια σε σχέση με τους Ελληνες βαρυτόνους που διαθέτουμε, εμείωσε την ποιότητα γενικά του προγράμματος.

Συγκεκριμένα, σταθερά υπήρξε η απόδοση της γνωστής κολορατούρας Βασιλικής Καραγιάννη στον ρόλο της Ροζίνας όσο και του Διονύση Σούρμπη σαν Φίγκαρο στον «Κουρέα της Σεβίλλης», ενώ μας έκανε να αναρωτηθούμε γιατί ο τελευταίος δεν ανέλαβε και άλλους ρόλους από το εκτεταμένο Ροσσινιάνικο ρεπερτόριο που παρουσιάστηκε και που θα αποδίδετο πολύ καλύτερα από τον μετακληθέντα Μπορντόνια.

Η σοπράνο Τσέλια Κοστέα, με ευχάριστη φωνή και όπως πάντα σωστή τεχνική μας ικανοποίησε πλήρως στην άρια της Παμίρας από την «Πολιορκία της Κορίνθου», ενώ συγχαίρουμε την  μετζοσοπράνο Μαίρη-Ελεν Νέζη,για την φωνητική της καταλληλότητα, την επληκτική τεχνική της και την άρτια ερμηνεία της στη Δυσδαιμόνα από τον «Οθέλλο». Οσο για τον τενόρο rossignol Χουάν Σάντσο, νομίζουμε ότι θα έπρεπε να γίνει πλέον σωστή επιλογή από τους υπευθύνους της Λυρικής Σκηνής, διότι ο ανωτέρω, δυστυχώς υστερούσε τόσο σε φωνητική ένταση όσο και σε ποιότητα από τους υπόλοιπους λυρικούς τραγουδιστάς.