4ο Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ Μολύβου 2018 – Με νεανικό σφρίγος και όραμα

83

Στο αιγαιοπελαγίτικο «Καρναβάλι των Ζώων» του Μολύβου (17/08) οι Ν. Ινουί, Α. Μπουασσώ, Μπ. Κλέκνερ, Λ. Καμπρέρα, Σ. Μαντς, καθώς και οι αδελφές Ντέρκεν, πλαισιώθηκαν από τη βιολονίστα Anna Reszniak και την Ιωάννα Ρήγα, η οποία διεκδίκησε εξωτικά από το σαντούρι της το μέρος του ξυλοφώνου. Πέρα από την παραστατική αφήγησή της στο δημοφιλές αυτό έργο του Καμίγ Σαιν Σανς, ιδιαίτερο ρόλο επωμίσθηκε η ηθοποιός  Μαρία Σκουλά και την προηγουμένη ημέρα, οπότε θαυμάσαμε την -και μουσικά- δεξιοτεχνική απαγγελία της στην παγκόσμια πρώτη της σύνθεσης «Schoepfung» (Δημιουργία) του Κορνήλιου Σελαμσή, παραγγελία του Φεστιβάλ στον 37χρονο μουσουργό. Για τη μουσική του, που περιορίσθηκε σε βραχυλογική εισφορά ενίοτε εξεζητημένων ήχων ατμόσφαιρας, επιστρατεύθηκαν, πέραν των Χέμζινγκ, Καμπρέρα, Μαντς, Κάτσενμπέργκερ και των αδελφών Ντέρκεν, ο  Maximilian Hornung-τσέλο και ο Matvey Demin-φλάουτο. Περισσότερη μουσική σάρκα και αφηγηματική συνοχή διακρίναμε πάντως στο επίσης νέο για εμάς τρίο με πιάνο «Δώσε μου φτερά Φοίνικα για να πετάξω» της Καναδής δρος Kelly-Marie Murphy (*1964) που ερμήνευσαν οι  Σ. Κρίστιαν, Χόρνουνγκ και Κ. Ντέρκεν.

Βαρύνουσα παρουσία του Φεστιβάλ αποτέλεσε εφέτος ο διεθνούς φήμης δεξιοτέχνης του σαξοφώνου Θεόδωρος Κερκέζος: στις 17/08 με μια καντιλένα και χορό του Μαρκ Εϋσέν (Ινουί, Κ.Ντέρκεν), την οποία ακολούθησαν 3 πρελούδια του Γκέρσουιν σε διασκευή του σολίστ για σαξόφωνο και πιάνο (Δ.Ντέρκεν), και, πιο ουσιαστικά, στις 18/08, με τη Μπαλάντα για άλτο σαξόφωνο και ορχήστρα (εν προκειμένω τα 10 φιλοξενούμενα έγχορδα) του Ανρί Τομαζί, επίσης προγραμματικής αφετηρίας σύνθεση, που ο Κερκέζος επένδυσε με δικό του κείμενο και παντομίμα (Μ. Βελιμαχίτη σε ρόλο θλιμμένου κλόουν). Στη μεσημβρινή αυτή συναυλία, στο Πνευματικό Κέντρο, είχαν προηγηθεί η παρτίτα για φλάουτο BWV 1013 του Γ.Σ.Μπαχ, από το νεαρό Ρώσο Ντέμιν σε μουσική και δεξιοτεχνική έξαρση, η κινηματογραφικής απήχησης σύνθεση «Βιατόρε» του διάσημου Λεττονού Peteris Vasks, που ερμήνευσαν με πάθος οι Ινουί, Ρέσζνιακ, Ουσζύνσκι, Ριβίνιους και Καμπρέρα, και το αμερικανικής προϊστορίας, πικάντικο ντιβερτιμέντο του Erwin Schulhoff για όμποε (Philippe Tondre), κλαρινέτο (Μαντς) και φαγκότο (Τ. Πλατ).

Στο μεσαιωνικό κάστρο και πάλι, το βράδυ της 18ης, ο βαρύτονος Δημήτρης Τηλιακός εισηγήθηκε ένα πρόγραμμα από άριες των Μότσαρτ, Βέρντι, Βάγκνερ, Τζορντάνο και Μπιζέ με την παρεμβατική πιανιστική συνοδεία του Βασίλη Βαρβαρέσσου. Η ρομάντσα του Βόλφραμ από τον «Τάγχώυζερ» του Βάγκνερ και οι 4 δημώδεις μελωδίες σε εναρμόνιση Γιάννη Κωνσταντινίδη, που οι καλλιτέχνες επιφύλαξαν ως ανκόρ, υπήρξαν από τις κορυφαίες στιγμές του Φεστιβάλ. Η συναυλία ολοκληρώθηκε με το κουαρτέτο του Σούμπερτ «Ο Θάνατος και η Κόρη» (Κρίστιαν, Χέμζινγκ, Μπουασσώ, Χόρνουνγκ), σε μιαν ανάγνωση όπου το δραματικό κλίμα της  μουσικής  παραχώρησε τη θέση του στη φινέτσα της φραστικής.

   Κορύφωση της διοργάνωσης αποτέλεσε η τελευταία συναυλία. Μεταγραφές έργων του Μπαχ συνδυάσθηκαν εδώ με ένα συμφωνικών φιλοδοξιών κουϊντέτο πνευστών του Carl Nielsen, όπου οι Ντέμιν, Τοντρ, Μαντς, Πλατ και Κάτσενμπέργκερ έλαμψαν με οργανικές επιδόσεις ανθρωπομορφικής ενάργειας. Σε επικοινωνία βάθους μεταξύ τους οι Ινουί, Ουσζύνσκι, Ριβίνιους και Δ.Ντέρκεν δικαίωσαν το ημιτελές κουαρτέτο με πιάνο του Μάλερ, ενώ η ανάταση ολοκληρώθηκε με το «Τρίο των Πνευμάτων» του Μπετόβεν, έργ. 70 αρ.1. Η Άννα Ρέσζνιακ και, κατ’ εξοχήν, οι έμπειροι Γκούσταφ Ριβίνιους και Λαρς Φογκτ  δικαίωσαν την αλλόκοσμη αύρα αυτής της μεγάλης μουσικής οδηγώντας τον κύκλο σε καθαρτήρια κορύφωση. Και του χρόνου!