«Ελευθερία στη Βρέμη» του Rainer Werner Fassbinder

11

«Ελευθερία στη Βρέμη» του Rainer Werner Fassbinder

 

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας

Διασκευή, Σκηνοθεσία, Σκηνικά – Κοστούμια, Μουσική Επιμέλεια: Νίκος Μαστοράκης

Κίνηση: Μαρίζα Τσίγκα

Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας

Συνεργάτης Σκηνογράφος: Σταύρος Μπαλής

Συνεργάτις Ενδυματολόγος: Άση Δημητρολοπούλου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Μπάμπης Συμεωνίδης

Φωτογραφίες αφίσας – προβών: Alex Kat

Φωτογραφίες παράστασης: Γιώργος Αναστασάκης

Trailer – Video: Πάρης Χαμουρίκος

 

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Μαριάννα Δημητρίου (Φίλη της Γκεέσε), Άγης Εμμανουήλ (υποψήφιος σύζυγος και υπάλληλος της Γκεέσε), Διαμαντής Καραναστάσης (σύζυγος της Γκεέσε), Μαρία Κεχαγιόγλου (Γκεέσε), Καίτη Μανωλιδάκη (μητέρα της Γκεέσε), Γιωργής Τσαμπουράκης (εραστής της Γκεέσε), Χάρης Τσιτσάκης (πατέρας της Γκεέσε)

 

Το «ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ» συμπράττει για πρώτη φορά με το «ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης», παρουσιάζοντας από 25 Ιανουαρίου 2023 την «Ελευθερία στη Βρέμη»,  χειμερινή παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης για την περίοδο 2022 – 23. Η παράσταση αφού έκανε πρεμιέρα με μεγάλη επιτυχία στα Χανιά και περιόδευσε σε πόλεις της Κρήτης, παρουσιάζεται στο Θέατρο Τέχνης σε νέα μετάφραση, του Γιώργου Δεπάστα, και διασκευή, σκηνοθεσία, σκηνικά, κοστούμια, μουσική επιμέλεια Νίκου Μαστοράκη, ο οποίος επιστρέφει με μια εξαιρετική ομάδα ηθοποιών και συντελεστών στο Υπόγειο, μετά την επιτυχημένη παράσταση «Επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα».

Ο Φασμπίντερ βασίστηκε στην πραγματική ιστορία της Γκεέσε Γκότφριντ, μιας, κατά γενική ομολογία, θεοσεβούς και έντιμης γυναίκας, η οποία σκότωσε δεκαπέντε ανθρώπους, στη Βρέμη. Τα εγκλήματά της αποκαλύφθηκαν το 1831 και η δολοφόνος αποκεφαλίστηκε, στην τελευταία δημόσια εκτέλεση. Από το πραγματικό αυτό περιστατικό, ο συγγραφέας δημιούργησε ένα έργο που βασίζεται στο δίπολο: ανδροκρατούμενη και συντηρητική κοινωνία, συνεπώς καταπίεση από τη μια, και προσωπική ελευθερία από την άλλη. Η Γκεέσε, έχοντας ως όπλο την απελπισία, οδηγείται  στο έγκλημα. Προσπαθώντας να υλοποιήσει τους στόχους της, σκοτώνει όλους όσοι στέκονται εμπόδιο στο «δρόμο» προς την προσωπική της ευτυχία. Έτσι, από θύμα, γίνεται θύτης, στοιχείο που παραπέμπει στην αρχαία ελληνική τραγωδία.

Στη σκληρή εποχή μας, με πολλά και ακραία περιστατικά βίας να έρχονται στην επιφάνεια, η παράσταση, είναι επίκαιρη και άκρως ενδιαφέρουσα.  Το θέμα αποδίδεται με λιτότητα αλλά και ωμότητα από τον συγγραφέα, γεγονός που καθιστά δύσκολη τη σκηνοθεσία αλλά και τις ερμηνείες των ηθοποιών, καθώς όλοι οι ήρωες είναι δέσμιοι των πιστεύω τους: Ο σύζυγος και οι άλλοι άντρες, δέσμιοι της εξουσίας επάνω στις  γυναίκες και η μητέρα, της ηθικής του Προτεσταντισμού. Η δύναμη του συγγραφικού λόγου, όμως, όπως και η ιδιαιτερότητα του θέματος, έδωσαν την ευκαιρία στον Νίκο Μαστοράκη (βοηθός σκηνοθέτη ο Μπάμπης Συμεωνίδης) να χαρίσει στο κοινό μια σπουδαία παράσταση, έχοντας κάνει και τη διασκευή του κειμένου, όπως και τα σκηνικά (συνεργάτης σκηνογράφος ο Σταύρος Μπαλής), τα κοστούμια (συνεργάτιδα ενδυματολόγος η Άση Δημητρολοπούλου) αλλά και τη μουσική επιμέλεια. Εξαιρετική ιδέα οι προβολείς στο βάθος της σκηνής και τα κεριά πάνω στο ερμάριο. Στο πετυχημένο συνολικό αποτέλεσμα συνετέλεσαν και οι άλλοι συντελεστές. Κατ’ αρχάς, ο Γιώργος Δεπάστας με την ωραία του μετάφραση. Η Μαρίζα Τσίγκα που δίδαξε τη συμβολική κίνηση των ηθοποιών (δίκην χορού αρχαίας τραγωδίας) και ο Τάσος Παλαιορούτας με τους υποβλητικούς φωτισμούς του.

Πολύ καλές οι ερμηνείες των ηθοποιών. Δυνατή η Μαρία Κεχαγιόγλου  στον κεντρικό και πλέον απαιτητικό ρόλο της καταπιεσμένης γυναίκας – συντρόφου αλλά και δολοφόνου Γκεέσε. Η Καίτη Μανωλιδάκη, πάντα σωστή, ερμηνεύοντας την άβουλη και υποταγμένη στον άντρα της μητέρα, δέσμια και των ηθών της εποχής. Τέλεια, ως φίλη, η Μαριάννα Δημητρίου, ξεχώρισε. Υποδειγματικός πατέρας ο Χάρης Τσιτσάκης, εντυπωσιακός εραστής ο Γιωργής Τσαμπουράκης, σωστό αρσενικό – σύζυγος ο Διαμαντής Καραναστάσης και άψογος ο Άγης Εμμανουήλ στον ρόλο του μελλοντικού συντρόφου. Οι θεατές αντάμειψαν όλους τους συντελεστές, στο τέλος, με πολλά και ζωηρά χειροκροτήματα.

Διάρκεια Παράστασης: 75 λεπτά. Κατάλληλο για άτομα πάνω από 16 χρονών.

Διάρκεια Παράστασης: 75 λεπτά. Κατάλληλο για άτομα πάνω από 16 χρονών. 

 

Τετάρτη και Κυριακή: 19.30

Πέμπτη – Παρασκευή – Σάββατο: 21.00

 

«Θέατρο Τέχνης – Υπόγειο»

Πεσμαζόγλου 5, 10564 Αθήνα

Τηλ.: 2103222760, info@theatro-technis.gr

Τηλεφωνικές κρατήσεις: 210-3228706, Δευτέρα – Παρασκευή 10.00  – 13.00 

 

https://www.viva.gr/tickets/theater/eleutheria-sti-bremi/

 

Νίκος Μπατσικανής, κριτικός Θεάτρου,

μέλος τής Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών

 

Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ (γερμανικά: Rainer Werner Fassbinder‎, 1945 – 1982): Γερμανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός.  Γεννήθηκε το 1945, στο Μόναχο. Η ζωή του ήταν σύντομη και ταραχώδης. Πέθανε νέος και δίπλα του του βρέθηκε το σενάριο με θέμα τη ζωή της Ρόζα Λούξεμπουργκ, το οποίο προόριζε για τη Αυστρο-γερμανίδα ηθοποιό Ρόμι Σνάιντερ (Romy Schneider, 1938 – 1982). Ήταν οπαδός της Μπάγερν Μονάχου.

Θεωρείται ένας από τους εκπροσώπους τού Νέου Γερμανικού Κινηματογράφου. Υπήρξε ο πιο παραγωγικός σκηνοθέτης στην ιστορία του κινηματογράφου, καθώς μέσα σε 13 χρόνια, κατάφερε να δημιουργήσει 41 ταινίες μεγάλου μήκους. Στα έργα του πραγματευόταν ζητήματα όπως η ηθική πτώση της μεταπολεμικής Γερμανίας, η βία, οι διαπροσωπικές σχέσεις, τα ναρκωτικά, η ομοφυλοφιλία, η προδοσία και η ζωή στο περιθώριο. Πολλοί άσκησαν κριτική στις ταινίες του και τον κατηγόρησαν για αντισημιτισμό, αντικομμουνισμό και μισογυνισμό.

To 1982 κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο, στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου. για την ταινία «Βερόνικα Φος», που έχει ως θέμα της μια παλιά σταρ του γερμανικού σινεμά, τη Ρόζελ Τσεχ (Rosel Zech), η οποία έγινε διάσημη λόγω των στενών της διασυνδέσεων με τον διαβόητο υπουργό προπαγάνδας της ναζιστικής Γερμανίας, Γιόζεφ Γκέμπελς (Joseph Goebbels, 1897 – 1945).

Φιλμογραφία: 1966, Der Stadtstreicher – 1966, Το μικρό χάος – 1969, Fernes Jamaica – 1969, Η αγάπη είναι πιο κρύα από τον θάνατο – 1969, Ο Έλληνας γείτονας – 1969, Γιατί έπιασε αμόκ τον Κύριο Ρ; – 1970, Das Kaffeehaus – 1970, Οι θεοί της πανούκλας – 1970, Die Niklashauser Fart – 1970, Ο Αμερικανός Στρατιώτης – 1971, Ο έμπορος των 4 εποχών – 1971, Να φοβάστε την αγία πουτάνα – 1971, Pioniere in Ingolstadt – 1971, Rio das Mortes – 1971, Whity – 1972, Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα Φον Καντ – 1972, Bremer Freiheit – 1973, Wildwechsel – 1973, Δικτυακός κόσμος – 1974, Έφι Μπριστ – 1974, Ο φόβος τρώει τα σωθικά – 1974, Μάρθα – 1975, Wie ein Vogel auf dem Draht – 1975, Το παιχνίδι της τύχης – 1975, Η μάνα Κιούστερς ανεβαίνει στον ουρανό – 1976, Satansbraten – 1976, Το μόνο που θέλω, είναι να με αγαπάτε – 1976, Κινέζικη ρουλέτα – 1977, Η γυναίκα του σταθμάρχη – 1978, Η χρονιά με τα 13 φεγγάρια – 1978, Η Γερμανία το φθινόπωρο – 1978, Απόγνωση – 1979, Η τρίτη γενιά – 1979, Ο γάμος της Μαρία Μπράουν – 1980, Berlin Alexanderplatz – 1981, Theater in Trance – 1981, Λιλί Μαρλέν – 1981, Λόλα – 1982, Βερόνικα Φος – 1982, Ο καβγατζής

 

Βιβλία του στα ελληνικά: 1990, Ελευθερία στη Βρέμη – 1996, Σταγόνες πάνω στην καυτή πέτρα – 1985, Φασμπίντερ, Συλλογικό, εκδόσεις Πλέθρον – 1992, Φασμπίντερ, Κουρτ Ράαμπ – Πέτερς Κάρστεν, εκδόσεις Κάκτος – 1996, Φασμπίντερ, Λεωνίδας Χρηστάκης, εκδόσεις Δελφίνι – 2006, Αλέν Ρενέ – Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, Ανδρέας Ταρνανάς, εκδόσεις Αιγόκερως (Βικιπαίδεια, απόσπασμα)