του Κυριάκου Π. Λουκάκου
Ελισέυ Μυσίν – Ένας 15χρονος δεξιοτέχνης τού πιάνου στο Μουσείο Μπενάκη
Δεν είμασταν απροετοίμαστοι κατευθυνόμενοι προς κτήριο τού Μουσείου Μπενάκη αυτό το Σαββατιάτικο βράδυ τής 20ης Δεκεμβρίου. Και αυτό επειδή ο -από τις 25 Οκτωβρίου- 15ετής πλέον Elisey Mysin είχε ήδη προλάβει να μάς εντυπωσιάσει ως ο σολίστ συναυλίας της Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ στο Ωδείον Ηρώδου τού Αττικού, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσικής, στις 21 Ιουνίου 2023, όταν, υπό την μπαγκέτα τού Μιχάλη Οικονόμου, είχε ερμηνεύσει με εντυπωσιακή ωριμότητα το 2ο κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα τού Fryderyk Chopin. Διακηρύσσοντας από την προσωπική του ιστοσελίδα την συμβίωσή του με τη Μουσική ήδη από την εμβρυακή φάση της ύπαρξής του, με τη μητέρα του να επισημαίνει την ποικιλία των εντός της αντιδράσεών του στα έργα που ακούγονταν ανέκαθεν στο μουσικό σπίτι των πιανιστών γονέων του, ο έφηβος πλέον μάς υπενθυμίζει ότι, μετά την πρώτη του καθηγήτρια, την Ludmila Danilovna Tikhomirova, που θυμάται με ευγνωμοσύνη να τον αναλαμβάνει στα τρυφερά τρία του χρόνια, διαμορφώθηκε, μεταξύ άλλων, και στην εκπαιδευτική «μήτρα» της Natalia Trull, που επίσης μάς συστήθηκε αλησμόνητα, με ατομική της εμφάνιση στην αίθουσα τού Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός».
Διαθέτοντας δικό του κανάλι στο You tube, ο νεαρότατος Ελισέυ συναριθμεί στα επιτεύγματά του συναυλιακές εμφανίσεις, γεμάτες αυτοπεποίθηση και προσμονή για τον ίδιο, όπως ομολογεί, κυριολεκτικά στα πέρατα της Οικουμένης, μέχρι τις ΗΠΑ και την Άπω Ανατολή, συναριθμώντας εν τω μεταξύ και «χρυσές» διακρίσεις σε διεθνείς διαγωνισμούς Νέων Καλλιτεχνών, από τον «Robert Schumann» τού Γερμανικού Ντίσελντορφ μέχρι τον ομόλογό του στο Κλήβελαντ τού Οχάιο!
Με αυτά τα δεδομένα, δεν ξενίζει η ετοιμότητα του για την απαιτητική ακολουθία έργων που εισηγήθηκε στην οδό Πειραιώς 138. Εν πρώτοις, τις Παραλλαγές τού W.A.Mozart πάνω σε ένα θέμα τού Chr.W.Gluck (K.455), με το οποίο εγκαινίασε καταιγιστικά την βραδιά, προτού επιδοθεί σε σειρά απαιτητικών και πάντως εκτός πεπατημένης συνθέσεων τού Σοπέν, αποδίδοντας τον χαρακτήρα καθεμιάς από τις 4 μαζούρκες του και της επικίνδυνης Ταραντέλας έργ.43, αναδεικνύοντας τις εναλλαγές τού Νυκτερινού έργ.62 αρ.2 και εισφέροντας ονειρώδη δακτυλισμό στο βαλς έργ.42.
Στο β’ μέρος της συναυλίας, ο γεννημένος στην -ουδενός Ελληνικού συσχετισμού- Σταυρούπολη τού Βορείου Καυκάσου Ρώσος επιδόθηκε, εν πρώτοις, σε μιαν επίζηλης ωριμότητας και εσωτερικότητας ερμηνεία της Φαντασίας σε φα δίεση ελάσσονα έργ.28 τού Felix Mendelssohn-Bartholdy, όπου απολαύσαμε το απαλό toucher τής εφηβικής του ευαισθησίας. Και ήταν αξιοπρόσεκτα ευτυχής η μετάβαση στο ακροτελεύτιο κεφάλαιο της συναυλίας, που περιελάμβανε επιλογή από 4 πρελούδια (τα 3 από το έργ. 23 και ένα από το έργ. 32), καθώς και 3 από τις Études-Tableaux (έργ.33) τού Sergei Rachmaninov. Συνθέσεις που μάς επέτρεψαν να προσεγγίσουμε το λυρισμό της Ρωσικής ψυχής τού αυτοεξόριστου συνθέτη μέσα από την ασφαλή δεξιοτεχνία τού Μυσίν, κατά περίπτωση σκανδαλιστικής ταχύτητας και σαφήνειας, αξιοθαύμαστης δακτυλικής ρευστότητας, έξοχης αυτονομίας των χεριών και με αποτύπωμα αφηγηματικής σαγήνης αυτής της μεστού ρομαντισμού μουσικής.
