Καλλιτεχνική εκδήλωση από την Γεωργία

101

Είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια παρακολουθήσαμε πολλές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις διαφόρων αξιολόγων καλλιτεχνών ορμωμένων από την Τιφλίδα της Γεωργίας, διαπιστώνοντας πως η εν λόγω περιοχή, έχει τους καταλλήλους γνώστες διαθέτοντες την ικανότητα να ανακαλύπτουν και να διαπαιδαγωγούν σωστά τους ταλαντούχους νέους καλλιτέχνες.

Στην ιστορική αίθουσα «Αλκυονίς» και μέσω της οργανώσεως του Προέδρου του Σωματείου «Caucasus» Α.Μικαμπερίτζε,υπαγόμενο στην  Γεωργιανή Πρεσβεία, παρακολουθήσαμε ρεσιτάλ πιάνου, της νεαράς Γεωργιανής πιανίστριας Ντουντάνα Μαζμανισβίλλι σε ένα πρόγραμμα με  έργα τόσο κλασσικά όσο και ρομαντικά.

Τιμηθείσα με πολλά βραβεία σε διεθνείς διαγωνισμούς όπως στον διαγωνισμό Busoni, του Διεθνούς Φεστιβάλ πλήκτρων με το βραβείο Dorothy Mac Kenzy  και το βραβείο Nadia Reisemberg της    Νέας Υόρκης,  η Μαζμανισβίλλι,από το 2006, ξεκινά την διεθνή σολιστική της καρριέρα με ατομικά ρεσιτάλ αλλά και συνεργαζομένη με κορυφαίες ανα τον κόσμο ορχήστρες και μαέστρους μεγάλου βεληνεκούς.Επιπλέον, η ταλαντούχος πιανίστρια, μοιράζεται την πιανιστική της καρριέρα με την αποστολή της ως πολιτιστικός ακόλουθος στην Γεωργιανή Πρεσβεία του Βερολίνου, προωθώντας τον Γεωργιανό πολιτισμό και εντείνοντας την προσοχή σε έναν τόπο με πλούσιες ιστορικές ρίζες.

Το πρόγραμμα ξεκίνησε με την Παρτίτα υπ αριθ. 1 του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ.Απο την πρώτη επαφή της πιανίστριας με το πληκτροφόρο όργανο, διακρίναμε μία αρίστη επεξεργασία των χαρακτηριστικών φθόγγων του έργου αυτού, σε συνδυασμό με ένα λεπτομερέστατο πλάσιμο της μελωδικής γραμμής.

Τα ανωτέρω στοιχεία, έδωσαν την δυνατότητα στην διακεκριμένη πιανίστρια για μία εύστοχη ερμηνεία του Μπαχ, το οποίο απέδωσε με τον προσήκοντα σεβασμό στο απαιτούμενο ύφος που αρμόζει για την εκτέλεση των έργων του όψιμου μπαρόκ.

Ακολούθησαν μία Nocturne και μία Barcarolle του Φρεντερίκ Σοπέν.

Εχουμε συνηθίσει να ακούμε τα έργα του μεγάλου ρομαντικού με μεγάλες συναισθηματικές εξάρσεις και υπερβάλλοντα δυναμισμό.Αντίθετα,η Μαζμανισβίλλι, καθ όλη την διάρκεια των σοπενιστικών της εκτελέσεων, δεν έπαυσε ούτε κατ΄ελάχιστον να ελέγχει τόσο την λυρική ερμηνεία, όσο και την ασφαλή τεχνική της. Μην έχοντας την πρόθεση να μας καταπλήξει με συναισθηματικές εξάρσεις και δεξιοτεχνικές επιδείξεις, με ηρεμία και σιγουριά, εισεχώρησε στην ουσία της σοπενιστικής σχολής, διαχειριζόμενη την επίπλευση ενός ευγενούς ήχου σε συνδυασμό με ένα έντονο ρυθμικό αισθητήριο, παράλληλα με έναν ελεγχόμενο δυναμισμό, αλλά και όπου επιτρέπετο έναν συγκρατημένο ερωτισμό.

Με μία εντυπωσιακή ηχητική πολυχρωμία, η διακεκριμένη πιανίστρια συνέχισε το πρόγραμμά της με ένα από τα «Tableaux» του Ραχμάνινοφ.Ακούγοντας την εκτέλεση του έργου αυτού, αναρωτηθήκαμε πόσο σωστή διδασκαλία θα πρέπει να έτυχε  για να αποκτήσει τέτοια ρώμη και ταχύτητα του δακτυλικού μηχανισμού της, μαζί με μία καταπληκτική ηχητική ομοιογένεια.

Το πρόγραμμα έκλεισε με το Rondo-Toccata του Γεωργιανού Ρεβάζ Λαγκίτζε, έργο μεγάλων ταχυτήτων, που η Μαζμανισβίλλι διεκπεραίωσε με εντυπωσιακή τεχνική χωρίς εντούτοις αυτή να εμποδίσει την επίπλευση εθνικού χρώματος και λυρικής εκφράσεως.

                                                                                                     Σοφία  Θεοφάνους