Λυδία Ζερβάνου-Δημήτρης Γιάκας

67

Η έρευνα  προς ανεύρεση και επεξεργασία νέων στοιχείων αξιοποιούντων τα φυσικά και επίκτητα προσόντα ενός καλλιτέχνη μέσω των οποίων θα του δώσουν την δυνατότητα να φέρει στην επιφάνεια  φυσικές του ικανότητες που και ο ίδιος ίσως αγνοεί, συνιστά έναν πραγματικό υπηρέτη της Τέχνης, που δεν εφησυχάζει στα ήδη κεκτημένα, αλλά έχοντας ανήσυχο πνεύμα,επιτυγχάνει να βρεί νέα δεδομένα που θα τον βοηθήσουν να κατακτήσει μέσω νέων ατραπών, υψηλότερα και ανεξερεύνητα επίπεδα.

          Η λυρική σοπράνο Λυδία Ζερβάνου, της οποίας την τραγουδιστική καρριέρα παρακολουθούμε εδώ και μερικά χρόνια, είναι μία καλλιτέχνις που έχει αξιοποιήσει σε μεγάλο βαθμό τα φυσικά της προσόντα με συνεχή και κατάλληλη με την φωνή της μελέτη, ώστε σε κάθε της εμφάνιση στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, να μας παρουσιάζει κάποιο καινούριο τραγουδιστικό στοιχείο, απόρροια μίας εμπεριστατωμένης έρευνας και επίπονης  επεξεργασίας.

          Στο ρεσιτάλ τραγουδιού που η εκλεκτή σοπράνο έδωσε στην αίθουσα Συναυλιών του Ωδείου «Ατενέουμ», απεφάσισε να εξερευνήσει και να ερμηνεύσει τραγούδια που είδαν το φώς της δημοσιότητος στην Ευρώπη και ιδίως στην Γερμανία κατά την δεκαετία του 1920.δηλ. εποχή που ακόμα δεν είχε αγγίξει η λαίλαπα του Ναζισμού με τις λογοκριτικές  της απαγορεύσεις.

          Η Λυδία Ζερβάνου, μας παρουσίασε ένα λυρικό πρόγραμμα εντέχνων τραγουδιών Γερμανών και Αυστριακών όπως των  Ζουόν, Σέμπεργκ και Κουρτ Βάϊλ,του Ιταλού Μπουζόνι αλλά και Ελλήνων κατοίκων της Γερμανικής πρωτεύουσας εκείνη την εποχή που έδωσαν με μερικές απο τις συνθέσεις τους δείγματα επιρροής των μουσικών τάσεων του Μεσοπολέμου όπως του Ξηρέλλη, του Κωνσταντινίδη/Γιαννίδη, του Μητρόπουλου, και του Σκαλκώτα, που υπήρξε μαθητής του Σέμπεργκ, ιδρυτού της Β! Σχολής της Βιέννης με την σειραϊκή ή δωδεκάφθογγη τεχνική.

          Τρία ρομαντικά τραγούδια του Ζυόν,  «Ο θάνατος του ναύτη» του Μητρόπουλου όπως και δύο τραγούδια του Αρνόλντ Σέμπεργκ «Γκάζαλ» και «Ανύψωση» απαιτητικά λόγω της πρωτόγνωρης μουσικής του δομικής, η Ζερβάνου τα ερμήνευσε με παραστατικότητα και πάθος, μέσω μίας τέλειας εκφοράς λόγου, για να περάσει σε γνωστότερα αλλά καθόλου λιγότερο έντεχνα, όπως σε δύο του Κούρτ Βάϊλ «Το τραγούδι της Νάνα» και το «Δεν σ΄αγαπώ».

          Με τις «Ελπίδες χαμένες» του Μητρόπουλου, την «Λαφίνα» και το «Απόψε»του Σκαλκώτα το «Μούχρωμα»και το «Ηχοι χρωμάτων» του Ξηρέλλη η διακεκριμένη σοπράνο πέρασε στο ελαφρύ ρεπερτόριο του Γιάννη Κωνσταντινίδη με την   υπογραφή του Κώστα Γιαννίδη.Το «Θα ξανάρθεις» και σε ανκόρ το «Χθές το βράδυ ονειρεύθηκα».

          Συγκίνηση, νοσταλγία, τρυφερότητα, συναισθήματα που αφειδώς μετέδωσε  στο ακροατήριο η νέα καλλιτέχνις, η οποία πλην της απολύτου φωνητικής της πληρότητος διαθέτει και μία σπάνια θεατρική και επικοινωνιακή προσωπικότητα.

          Ο κορυφαίος συνοδός- πιανίστας Δημήτρης Γιάκας, σε πλήρη συνεργασία με την τραγουδίστρια,πλούτησε και ωραιοποίησε τον ήχο με μία συνεπέστατη εκτέλεση στον παραγόμενο διάλογο, επιδεικνύοντας μία ξεχωριστή αυθεντικότητα  σε ταμπεραμέντο και δεξιοτεχνία.

                                                              Σοφία Θεοφάνους